ถังหมักเบียร์มักทำจากวัสดุหลายชนิด โดยแต่ละชนิดมีคุณลักษณะเฉพาะของตัวเองที่อาจส่งผลต่อกระบวนการผลิตเบียร์และผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย วัสดุที่ใช้กันทั่วไปสำหรับถังหมักเบียร์ ได้แก่:
สแตนเลส:
ข้อดี: สแตนเลสเป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในโรงเบียร์เชิงพาณิชย์ เนื่องจากมีความทนทาน ทำความสะอาดง่าย และทนทานต่อการกัดกร่อน ไม่ทำปฏิกิริยากับสารอื่น ทำให้เบียร์มีรสชาติดีโดยไม่ถูกรบกวนจากวัสดุ ถังสแตนเลสยังมีความพรุนน้อยกว่าไม้ จึงลดความเสี่ยงต่อการปนเปื้อน
ข้อเสีย: สแตนเลสไม่ได้ช่วยเพิ่มรสชาติให้กับเบียร์ และผู้ต้มเบียร์บางรายชอบรสชาติแบบดั้งเดิมที่ได้จากถังไม้มากกว่า
ไม้ (ไม้โอ๊ค, ไม้ซีดาร์ หรือไม้เนื้อแข็งชนิดอื่นๆ):
ข้อดี: ถังไม้ โดยเฉพาะถังไม้โอ๊ค ได้รับความนิยมเนื่องจากให้รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวแก่เบียร์ระหว่างการหมักและการบ่ม โดยเฉพาะถังไม้โอ๊คอาจเพิ่มแทนนิน วานิลลิน และสารประกอบอื่นๆ ที่ทำให้เบียร์มีความซับซ้อนมากขึ้น
ข้อเสีย: ไม้มีรูพรุนซึ่งอาจนำไปสู่ความเสี่ยงต่อการปนเปื้อน และต้องทำความสะอาดและบำรุงรักษามากกว่าสเตนเลส นอกจากนี้ ถังไม้อาจมีอายุการใช้งานจำกัดเนื่องจากการสึกหรอและความเสี่ยงต่อการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์
พลาสติก (HDPE - โพลีเอทิลีนความหนาแน่นสูง) :
ข้อดี: ภาชนะหมักพลาสติก มักมีลักษณะเป็นทรงกรวย มีน้ำหนักเบา ทำความสะอาดง่าย และราคาถูกกว่าสเตนเลส นอกจากนี้ยังมีรูพรุนน้อยกว่าไม้ จึงลดความเสี่ยงต่อการปนเปื้อน
ข้อเสีย: แม้ว่าพลาสติกจะทนทานต่อสารเคมีส่วนใหญ่ แต่ก็อาจเกิดรอยขีดข่วนได้ ทำให้เกิดบริเวณที่แบคทีเรียอาจซ่อนตัวอยู่ ผู้ผลิตเบียร์บางรายยังแสดงความกังวลเกี่ยวกับศักยภาพของพลาสติกในการดูดซับและปล่อยรสชาติออกมา
กระจก:
ข้อดี: ขวดแก้วหรือภาชนะหมักไม่มีปฏิกิริยาทางเคมี หมายความว่าจะไม่ทำให้เบียร์มีรสชาติใดๆ ทั้งสิ้น ขวดแก้วมีความโปร่งใส ทำให้ตรวจสอบกระบวนการหมักได้ง่าย
ข้อเสีย: แก้วค่อนข้างหนัก แตกง่าย และทำความสะอาดได้ยากกว่าสเตนเลสหรือพลาสติก แก้วมักไม่นิยมนำมาใช้ในการต้มเบียร์เชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ แต่เป็นที่นิยมในหมู่ผู้ต้มเบียร์ที่บ้าน
